🚦 Wegenverkeerswet 1994 en RVV 1990

1. Wat verbiedt artikel 5 van de Wegenverkeerswet 1994?

1. Alleen het rijden onder invloed van alcohol of drugs, ook zonder gevaar
2. Gedrag dat gevaar op de weg veroorzaakt of het verkeer hindert
3. Alleen het overschrijden van de maximumsnelheid met meer dan 30 km/u
4. Alleen het verlaten van de plaats van een ongeval zonder gegevens te geven

Artikel 5 Wegenverkeerswet 1994 is het algemene veiligheidsbeginsel: het is verboden zich zo te gedragen dat gevaar op de weg wordt veroorzaakt of kan worden veroorzaakt, of dat het verkeer wordt gehinderd. Het vangt gedrag op waarvoor geen specifieke regel bestaat. Alcohol staat in artikel 8 en het verlaten van de plaats van een ongeval in artikel 7 (toetsterm 2.1 Exameneisen TVT).

2. Een taxichauffeur rijdt met een passagier op het dashboard liggende papieren die zijn zicht belemmeren. Er gebeurt niets. Is dat strafbaar?

1. Nee, want het RVV 1990 zegt niets over papieren op het dashboard
2. Nee, zolang er geen ongeval gebeurt is er volgens de wet niets aan de hand
3. Alleen als de politie bewijst dat een andere weggebruiker is gehinderd
4. Ja, op grond van artikel 5 WVW 1994 (gevaar kan worden veroorzaakt)

Artikel 5 Wegenverkeerswet 1994 stelt al strafbaar dat gevaar kán worden veroorzaakt; er hoeft geen ongeval of concrete hinder te zijn. Het RVV 1990 bevat de specifieke regels, maar artikel 5 vult de gaten. Voor de taxichauffeur, die beroepsmatig rijdt, weegt de rechter dat extra zwaar (toetsterm 2.1 en 4.1 Exameneisen TVT).

3. Wat regelt artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994?

1. De maximumsnelheid binnen de bebouwde kom voor personenauto's
2. Het verplicht dragen van de autogordel door alle inzittenden
3. Schuld aan een verkeersongeval met dood of ernstig letsel
4. De invordering van het rijbewijs door de politie bij snelheidsovertredingen

Artikel 6 Wegenverkeerswet 1994 maakt het een misdrijf om door schuld een verkeersongeval te veroorzaken waardoor een ander wordt gedood of zwaar lichamelijk letsel oploopt; de straf is hoger bij roekeloosheid of alcohol. Gordels staan in artikel 59 RVV 1990, snelheden in artikel 20 RVV 1990 en invordering in artikel 164 WVW 1994 (toetsterm 2.1 Exameneisen TVT).

4. Wat is het verschil tussen artikel 5 en artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994?

1. Artikel 5 geldt alleen buiten de bebouwde kom, artikel 6 alleen binnen
2. Artikel 5 gaat over alcohol, artikel 6 over drugs en medicijnen
3. Artikel 5 is een overtreding, artikel 6 een misdrijf met letsel of dood
4. Artikel 5 is voor beroepschauffeurs, artikel 6 voor particuliere bestuurders

Artikel 5 Wegenverkeerswet 1994 (gevaar veroorzaken of hinderen) is een overtreding, ongeacht de gevolgen; artikel 6 (schuld aan een ongeval met dood of zwaar lichamelijk letsel) is een misdrijf met gevangenisstraf en ontzegging van de rijbevoegdheid. Beide gelden voor iedereen en overal (toetsterm 2.1 en 2.8 Exameneisen TVT).

5. Welk artikel van de Wegenverkeerswet 1994 verbiedt het verlaten van de plaats van een ongeval?

1. Artikel 160, over de verplichtingen bij een verkeerscontrole
2. Artikel 5, over het algemene veiligheidsbeginsel op de weg
3. Artikel 8, over het rijden onder invloed van alcohol of drugs
4. Artikel 7, over het verlaten van de plaats van een ongeval

Artikel 7 Wegenverkeerswet 1994 verbiedt degene die bij een verkeersongeval betrokken is de plaats te verlaten als hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat een ander is gedood, gewond is of schade heeft, zolang de identiteit niet is vastgesteld; ook het achterlaten van een hulpbehoevende is verboden (toetsterm 2.1 Exameneisen TVT).

6. Een taxichauffeur raakt bij het inparkeren een geparkeerde auto en niemand is in de buurt. Wat moet hij doen volgens artikel 7 WVW 1994?

1. Een briefje achterlaten is genoeg; melden bij de politie is niet nodig
2. Doorrijden, want zonder tegenpartij is er geen ongeval in de zin van de wet
3. Alleen zijn vervoerder informeren; die regelt het met de verzekeraar
4. Blijven of zijn gegevens achterlaten en het ongeval melden bij de politie

Artikel 7 Wegenverkeerswet 1994 verbiedt het verlaten van de plaats van het ongeval als een ander schade heeft en de identiteit van de betrokkene nog niet is vastgesteld; is de eigenaar afwezig, dan voorkomt de chauffeur strafbaarheid door zich binnen twaalf uur vrijwillig bij de politie te melden (artikel 184 WVW 1994). Alleen een briefje geeft geen zekerheid (toetsterm 2.1).

7. Een chauffeur rijdt in paniek weg na een aanrijding met blikschade, maar meldt zich zes uur later vrijwillig bij de politie. Wat geldt?

1. Hij blijft strafbaar; artikel 7 kent geen uitzondering voor latere melding
2. Niet strafbaar voor artikel 7: hij meldde zich binnen 12 uur vrijwillig
3. Hij is alleen niet strafbaar als de tegenpartij de klacht intrekt
4. Hij is niet strafbaar omdat er alleen blikschade was

Artikel 184 Wegenverkeerswet 1994 bepaalt dat het verlaten van de plaats van het ongeval (artikel 7) niet strafbaar is als de betrokkene binnen twaalf uur en voordat hij als verdachte is aangehouden of verhoord, vrijwillig kennis geeft aan een opsporingsambtenaar en zijn identiteit en die van het voertuig bekendmaakt. Blikschade valt gewoon onder artikel 7 (toetsterm 2.1).

8. Wat is de wettelijke alcoholgrens voor een ervaren bestuurder volgens artikel 8 WVW 1994?

1. 0,5 promille, of 220 microgram per liter uitgeademde lucht
2. 0,2 promille in het bloed of 88 microgram per liter uitgeademde lucht
3. 0,8 promille in het bloed of 350 microgram per liter uitgeademde lucht
4. Er geldt geen vaste grens; de politie beoordeelt het rijgedrag

Artikel 8 lid 2 Wegenverkeerswet 1994 stelt de grens op 220 µg/l adem of 0,5 promille bloed; lid 3 kent voor de beginnend bestuurder (eerste vijf jaar) 88 µg/l of 0,2 promille. Daarnaast verbiedt lid 1 het rijden onder zodanige invloed dat men niet behoorlijk kan besturen, ook onder de grens (toetsterm 2.1 Exameneisen TVT).

9. Voor wie geldt de alcoholgrens van 0,2 promille (88 µg/l)?

1. Voor bestuurders van voertuigen met meer dan acht zitplaatsen
2. Voor alle beroepschauffeurs, dus ook voor taxichauffeurs met ervaring
3. Voor bestuurders jonger dan 21 jaar, ongeacht hun rijervaring
4. Voor de beginnend bestuurder, de eerste vijf jaar

Artikel 8 lid 3 Wegenverkeerswet 1994 koppelt de lagere grens aan de beginnend bestuurder: wie zijn eerste rijbewijs korter dan vijf jaar heeft (zeven jaar bij een rijbewijs vóór de 18e verjaardag). Voor beroepschauffeurs bestaat geen aparte wettelijke grens, al eisen veel vervoerders in hun bedrijfsregels nul alcohol (toetsterm 2.1 en 4.1 Exameneisen TVT).

10. Een chauffeur heeft twee glazen bier gedronken en blaast 150 µg/l. Hij heeft zijn rijbewijs acht jaar. Wat geldt?

1. Hij is niet strafbaar en mag zonder enig risico zijn dienst beginnen
2. Hij is strafbaar, want voor taxichauffeurs geldt altijd de grens van 88 µg/l
3. Hij is strafbaar, want elke hoeveelheid alcohol is voor beroepschauffeurs verboden
4. Onder de grens van 220 µg/l, maar lid 1 kan nog steeds gelden

Met acht jaar rijbewijs geldt volgens artikel 8 lid 2 Wegenverkeerswet 1994 de grens van 220 µg/l; 150 µg/l is daaronder. Artikel 8 lid 1 blijft echter van toepassing als de bestuurder feitelijk niet meer tot behoorlijk besturen in staat is, en de Exameneisen TVT (toetsterm 4.1) rekenen alcohol tot de risico's die een taxichauffeur moet vermijden.

11. Wat regelt artikel 8 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994, naast de vaste promillegrenzen?

1. De maximumstraf voor het weigeren van een bloedproef
2. De verplichting om mee te werken aan een ademanalyse op het bureau
3. De bevoegdheid van de politie om het rijbewijs in te vorderen
4. Rijden onder invloed van een stof zodat men niet behoorlijk kan besturen

Artikel 8 lid 1 Wegenverkeerswet 1994 is de algemene bepaling: rijden onder invloed van alcohol, drugs of medicijnen waarvan men weet of moet weten dat ze de rijvaardigheid aantasten, ook zonder dat een grenswaarde is overschreden. Medewerking aan onderzoek staat in artikel 163, invordering in artikel 164 (toetsterm 2.1 Exameneisen TVT).

12. Welke regeling bevat de grenswaarden voor drugs in het verkeer waarnaar artikel 8 WVW 1994 verwijst?

1. Het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer
2. Het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990
3. Het Besluit personenvervoer 2000
4. De Opiumwet, bijlage I en II

Artikel 8 lid 5 Wegenverkeerswet 1994 verwijst voor de grenswaarden van drugs (zoals THC, cocaïne, amfetamine) en voor combinaties met alcohol naar het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer; de politie gebruikt een speekseltest als voorselectie en een bloedonderzoek als bewijs. De Opiumwet gaat over bezit en handel (toetsterm 2.1 en 4.1 Exameneisen TVT).

13. Een chauffeur gebruikt een medicijn met een gele waarschuwingssticker (‘kan de rijvaardigheid beïnvloeden’). Wat geldt?

1. Hij mag nooit rijden zolang hij het medicijn gebruikt, ongeacht het effect
2. Hij mag altijd rijden, want de sticker is slechts een advies van de apotheek
3. Rijden mag alleen als zijn rijvaardigheid niet feitelijk is aangetast
4. Hij mag rijden als zijn werkgever daarvoor schriftelijk toestemming geeft

Artikel 8 lid 1 Wegenverkeerswet 1994 verbiedt het rijden onder invloed van een stof waarvan de bestuurder weet of redelijkerwijs moet weten dat zij de rijvaardigheid kan verminderen; de gele sticker maakt dat ‘weten’ aantoonbaar. Overleg met arts of apotheker is nodig; de werkgever kan de wet niet opzijzetten (toetsterm 2.1 en 4.1 Exameneisen TVT).

14. Wat moet een bestuurder doen op eerste vordering van een politieagent volgens artikel 160 WVW 1994?

1. Zijn vervoerder bellen voordat hij iets laat zien
2. Alleen zijn naam noemen; documenten tonen is niet verplicht
3. Doorrijden naar het dichtstbijzijnde politiebureau
4. Stoppen en rijbewijs en kentekenbewijs tonen

Artikel 160 Wegenverkeerswet 1994 verplicht de bestuurder op eerste vordering van een opsporingsambtenaar zijn voertuig tot stilstand te brengen en rijbewijs en kentekenbewijs ter inzage af te geven; voor een taxi komen daar de chauffeurskaart en de BCT-gegevens bij (Besluit personenvervoer 2000). Niet stoppen is zelfstandig strafbaar (toetsterm 2.1 Exameneisen TVT).

15. Wie mag een taxichauffeur op grond van de Wegenverkeerswet 1994 laten stoppen voor een controle?

1. Alleen politieagenten in uniform; BOA's hebben die bevoegdheid niet
2. Opsporingsambtenaren: politie, bevoegde BOA's en ILT-inspecteurs
3. Alleen de ILT, omdat het om een taxi gaat
4. Iedere verkeersregelaar en iedere gemeenteambtenaar

Artikel 160 Wegenverkeerswet 1994 geeft de bevoegdheid aan opsporingsambtenaren: politie, maar ook buitengewoon opsporingsambtenaren met verkeersbevoegdheden en de inspecteurs van de ILT voor het taxivervoer (Wet personenvervoer 2000). Verkeersregelaars geven aanwijzingen (artikel 82 RVV 1990), maar controleren geen documenten (toetsterm 2.1 Exameneisen TVT).

16. Wat is een rijverbod volgens artikel 162 van de Wegenverkeerswet 1994?

1. Een maatregel van het CBR na een onderzoek naar de rijvaardigheid
2. Een straf van de rechter waarbij het rijbewijs voor maanden of jaren ongeldig is
3. Een politiemaatregel van maximaal 24 uur bij kennelijke ongeschiktheid
4. Een besluit van de vervoerder om een chauffeur van de dienst te halen

Artikel 162 Wegenverkeerswet 1994 laat de opsporingsambtenaar een rijverbod van maximaal 24 uur opleggen als de bestuurder kennelijk niet in staat is behoorlijk te rijden, zoals bij alcohol onder de grens, drugs of ernstige vermoeidheid. De ontzegging van de rechter staat in artikel 179, het CBR-onderzoek in artikel 130 (toetsterm 2.1 Exameneisen TVT).

17. Hoe lang mag een rijverbod op grond van artikel 162 WVW 1994 maximaal duren?

1. Tot het moment waarop de rechter over de zaak heeft beslist
2. Maximaal 48 uur, gerekend vanaf het einde van de controle
3. Maximaal een week, tot de uitslag van het bloedonderzoek
4. Maximaal 24 uur, gerekend vanaf het moment van het opleggen

Artikel 162 Wegenverkeerswet 1994 bepaalt dat het rijverbod ten hoogste 24 uur duurt en wordt opgelegd voor de tijd waarin de bestuurder vermoedelijk ongeschikt blijft; rijden tijdens het verbod is strafbaar. Een taxichauffeur met een rijverbod kan dus zijn dienst niet voortzetten (toetsterm 2.1 en 2.8 Exameneisen TVT).

18. Wat regelt artikel 163 van de Wegenverkeerswet 1994?

1. De invordering van het rijbewijs bij een grote snelheidsovertreding
2. De bevoegdheid van de rechter om de rijbevoegdheid te ontzeggen
3. De plicht van de kentekenhouder om de naam van de bestuurder te noemen
4. De plicht mee te werken aan ademanalyse of bloedonderzoek

Artikel 163 Wegenverkeerswet 1994 verplicht een verdachte bestuurder mee te werken aan een ademanalyse en, als die niet mogelijk is, aan een bloed- of urineonderzoek; weigeren is een zelfstandig misdrijf dat even zwaar wordt bestraft als rijden onder invloed. Ontzegging staat in artikel 179, naamplicht in 165, invordering in 164 (toetsterm 2.1).

19. Een chauffeur weigert de ademanalyse op het bureau. Wat is het gevolg?

1. Een misdrijf, bestraft als rijden onder invloed, met invordering van het rijbewijs
2. Er gebeurt niets; zonder meting kan de politie niets bewijzen
3. Hij krijgt alleen een boete voor het niet opvolgen van een bevel
4. De politie mag hem dan dwingen tot een bloedproef in de auto

Artikel 163 Wegenverkeerswet 1994 maakt het weigeren van medewerking aan de ademanalyse (of het bloedonderzoek) tot een zelfstandig misdrijf met dezelfde strafmaat als artikel 8; artikel 164 verplicht de politie bij weigering het rijbewijs in te vorderen. Voor een taxichauffeur betekent dat het einde van zijn werk tot de rechter beslist (toetsterm 2.1 en 2.8).

20. Wat regelt artikel 164 van de Wegenverkeerswet 1994?

1. De verplichting om bij een aanrijding de gegevens uit te wisselen
2. Het verbod te rijden zonder geldig rijbewijs voor de categorie van het voertuig
3. De invordering van het rijbewijs door de politie
4. Het puntenstelsel voor de beginnend bestuurder

Artikel 164 Wegenverkeerswet 1994 verplicht de opsporingsambtenaar het rijbewijs in te vorderen bij onder meer een ademalcoholgehalte vanaf 570 µg/l (350 µg/l voor de beginnend bestuurder), weigering van de ademanalyse en een snelheidsoverschrijding van meer dan 50 km/u (buiten de autosnelweg); de officier van justitie beslist daarna over inhouding. Rijbewijsplicht staat in artikel 107 (toetsterm 2.1).

21. Bij welke snelheidsoverschrijding met een personenauto wordt het rijbewijs op grond van artikel 164 WVW 1994 direct ingevorderd?

1. Bij meer dan 50 km/u te hard
2. Bij meer dan 20 km/u te hard binnen de bebouwde kom
3. Bij elke overschrijding van 30 km/u of meer
4. Alleen bij meer dan 100 km/u te hard

Artikel 164 lid 2 Wegenverkeerswet 1994 noemt de overschrijding van de maximumsnelheid met meer dan 50 km/u (voor een bromfiets 30 km/u) als grond voor directe invordering; op de autosnelweg ligt de grens eveneens bij meer dan 50 km/u boven de limiet. Kleinere overschrijdingen worden met een boete afgedaan (toetsterm 2.1 en 2.8 Exameneisen TVT).

22. Wat regelt artikel 165 van de Wegenverkeerswet 1994?

1. De plicht van de kentekenhouder om de bestuurder te noemen
2. De plicht van de bestuurder om zijn rijbewijs te tonen
3. De bevoegdheid van de politie om een rijverbod op te leggen
4. Het verbod te rijden tijdens een ontzegging van de rijbevoegdheid

Artikel 165 Wegenverkeerswet 1994 verplicht de eigenaar of houder van een motorrijtuig om, als de bestuurder bij een overtreding niet is vastgesteld, binnen 48 uur na de vordering naam en adres van de bestuurder te noemen. Voor een taxibedrijf betekent dit dat de vervoerder moet kunnen zeggen wie op welk moment reed, waarvoor de BCT-registratie dient (toetsterm 2.1).

23. Een taxibedrijf ontvangt een flitsboete zonder staandehouding. Wat moet de vervoerder doen als de politie de naam van de bestuurder vordert?

1. De boete doorsturen naar de chauffeur zonder de politie te informeren
2. Zelf de boete betalen; de naam van de chauffeur hoeft nooit te worden genoemd
3. Weigeren op grond van de privacy van de werknemer
4. Binnen 48 uur naam en adres van de chauffeur opgeven (BCT-registratie)

Artikel 165 Wegenverkeerswet 1994 verplicht de kentekenhouder de identiteit van de bestuurder bekend te maken; niet voldoen is strafbaar. De boordcomputer taxi (Besluit personenvervoer 2000) registreert welke chauffeurskaart op dat moment was ingelogd, zodat de vervoerder kan antwoorden. Privacy is geen weigeringsgrond (toetsterm 2.1 en 1.3 Exameneisen TVT).

24. Wat is een ontzegging van de rijbevoegdheid (OBM) volgens artikel 179 WVW 1994?

1. Een besluit van het CBR na een onderzoek naar de geschiktheid
2. Een maatregel van de politie op straat voor maximaal 24 uur
3. Een straf van de rechter: tijdelijk geen motorrijtuigen besturen
4. Een boete die het Centraal Justitieel Incassobureau oplegt

Artikel 179 Wegenverkeerswet 1994 laat de rechter bij misdrijven als artikel 6, 7 en 8 en bij ernstige overtredingen de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen ontzeggen voor een bepaalde tijd; rijden tijdens een ontzegging is een misdrijf (artikel 9). Het rijverbod van de politie staat in artikel 162 en de CBR-maatregelen in artikel 130 en verder (toetsterm 2.1).

25. Wat gebeurt er als een chauffeur toch rijdt terwijl de rechter hem de rijbevoegdheid heeft ontzegd?

1. Hij krijgt een verkeersboete zoals bij een snelheidsovertreding
2. Hij pleegt een misdrijf (artikel 9 WVW 1994)
3. Er gebeurt niets zolang hij geen ongeval veroorzaakt
4. Zijn ontzegging wordt automatisch met een maand verlengd

Artikel 9 Wegenverkeerswet 1994 maakt het rijden tijdens een ontzegging van de rijbevoegdheid, tijdens een ongeldigverklaring of een schorsing tot een misdrijf waarop gevangenisstraf staat. Voor een taxichauffeur leidt dat bovendien tot verlies van de VOG-eis en dus van de chauffeurskaart via de continue screening (toetsterm 2.1 en 2.8 Exameneisen TVT).

26. Wat kan de politie doen als zij vermoedt dat een bestuurder door een ziekte of verslaving blijvend ongeschikt is om te rijden?

1. Een mededeling doen aan het CBR (artikel 130 WVW 1994)
2. Het rijbewijs zelf definitief ongeldig verklaren
3. De bestuurder direct een ontzegging van de rijbevoegdheid opleggen
4. De vervoerder verplichten de chauffeur te ontslaan

Artikel 130 Wegenverkeerswet 1994 verplicht de politie een vermoeden van ongeschiktheid of onvoldoende rijvaardigheid te melden aan het CBR; het CBR kan het rijbewijs schorsen en een medisch onderzoek, een rijvaardigheidsonderzoek of een educatieve maatregel opleggen. Ongeldig verklaren doet het CBR, ontzeggen doet de rechter (toetsterm 2.1 Exameneisen TVT).

27. Wat is een educatieve maatregel alcohol en verkeer (EMA)?

1. Een verplichte cursus van het CBR na rijden onder invloed, op eigen kosten
2. Een cursus die de werkgever verplicht aanbiedt aan alle nieuwe chauffeurs
3. Een rijverbod van 24 uur dat door de politie wordt opgelegd
4. Een boete van het OM die kan worden omgezet in een taakstraf

Op grond van de artikelen 130 tot 134 Wegenverkeerswet 1994 en de Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid kan het CBR na een melding van de politie een EMA (of LEMA bij lagere promillages) opleggen; wie niet meewerkt of niet betaalt, verliest zijn rijbewijs. Het rijverbod van 24 uur staat in artikel 162 (toetsterm 2.1 Exameneisen TVT).

28. Een beginnend bestuurder wordt binnen vijf jaar twee keer veroordeeld voor een ernstige verkeersovertreding. Wat kan er gebeuren?

1. Zijn rijbewijs wordt ongeldig en hij moet een rijvaardigheidsonderzoek doen
2. Hij krijgt een dubbele boete, maar zijn rijbewijs blijft geldig
3. Zijn ontzegging wordt automatisch omgezet in een gevangenisstraf
4. Hij mag alleen nog rijden onder toezicht van een instructeur

De beginnersregeling in de Wegenverkeerswet 1994 en het Reglement rijbewijzen kent een puntenstelsel: bij twee onherroepelijke veroordelingen voor ernstige feiten (zoals artikel 5, 6 of een grote snelheidsoverschrijding) binnen de beginnersperiode van vijf jaar wordt het rijbewijs ongeldig verklaard en volgt een onderzoek naar de rijvaardigheid bij het CBR (toetsterm 2.1 en 2.8).

29. Wat regelt artikel 107 van de Wegenverkeerswet 1994?

1. Het verbod op het gebruik van een mobiele telefoon tijdens het rijden
2. De rijbewijsplicht voor het besturen van een motorrijtuig
3. De alcoholgrenzen voor bestuurders
4. De maximumsnelheden op autosnelwegen

Artikel 107 Wegenverkeerswet 1994 verbiedt het besturen van een motorrijtuig op de weg zonder een geldig, voor dat voertuig afgegeven rijbewijs; het Reglement rijbewijzen werkt de categorieën en de geldigheid uit. Telefoongebruik staat in artikel 61a RVV 1990, alcohol in artikel 8 WVW 1994 en snelheden in het RVV 1990 (toetsterm 2.1 Exameneisen TVT).

30. Welk gedrag valt onder artikel 5a van de Wegenverkeerswet 1994?

1. Opzettelijk zeer gevaarlijk rijgedrag, ook zonder ongeval
2. Elke overschrijding van de maximumsnelheid met meer dan 10 km/u
3. Het rijden zonder geldige APK-keuring
4. Het parkeren op een taxistandplaats zonder vergunning

Artikel 5a Wegenverkeerswet 1994 (sinds 2020) maakt het tot een misdrijf om opzettelijk gedrag te vertonen waardoor de verkeersregels in ernstige mate worden geschonden en levensgevaar of gevaar voor zwaar letsel te duchten is, zoals extreem hard rijden, bumperkleven of een rood licht negeren; ook zonder ongeval. De andere feiten zijn overtredingen (toetsterm 2.1 en 2.8).

31. Wat verstaat de Wegenverkeerswet 1994 onder een ‘opsporingsambtenaar’ bij verkeerscontroles?

1. Iedere ambtenaar van de gemeente
2. Uitsluitend een rechercheur van de politie
3. Politie, bevoegde BOA's en ILT-inspecteurs
4. Een medewerker van het CBR die examens afneemt

De Wegenverkeerswet 1994 (artikel 159) wijst als opsporingsambtenaren de politie en de daartoe aangewezen ambtenaren aan; buitengewoon opsporingsambtenaren met een verkeersdomein en ILT-inspecteurs vallen daaronder voor hun taak. Gemeenteambtenaren zonder BOA-akte en CBR-examinatoren hebben geen opsporingsbevoegdheid (toetsterm 2.1 en 2.6 Exameneisen TVT).

32. Wat is de rol van de officier van justitie na invordering van een rijbewijs volgens artikel 164 WVW 1994?

1. Hij stuurt het rijbewijs naar het CBR voor een herexamen
2. Hij verklaart het rijbewijs definitief ongeldig
3. Hij legt zelf een ontzegging van de rijbevoegdheid op
4. Hij beslist binnen tien dagen over inhouding of teruggave

Artikel 164 Wegenverkeerswet 1994 bepaalt dat de officier van justitie na de invordering door de politie binnen tien dagen beslist over inhouding van het rijbewijs tot de zitting, of teruggave; alleen de rechter kan een ontzegging opleggen (artikel 179) en alleen het CBR kan een rijbewijs ongeldig verklaren (toetsterm 2.1 Exameneisen TVT).

33. Een chauffeur ziet na een lange nacht dubbel van vermoeidheid, maar heeft niets gedronken. Mag de politie hem van de weg halen?

1. Nee, een rijverbod is alleen mogelijk bij alcohol of drugs
2. Ja, artikel 162 WVW 1994 laat een rijverbod toe bij kennelijke ongeschiktheid
3. Alleen als de vervoerder daarom vraagt
4. Alleen als hij al een ongeval heeft veroorzaakt

Artikel 162 Wegenverkeerswet 1994 spreekt van een bestuurder die ‘kennelijk niet in staat is behoorlijk te rijden’, ongeacht de oorzaak; ernstige vermoeidheid valt eronder, evenals medicijnen of ziekte. Ook artikel 8 lid 1 en artikel 5 kunnen van toepassing zijn. De Exameneisen TVT noemen vermoeidheid in toetsterm 4.1 als risico (toetsterm 2.1).

34. Een taxichauffeur rijdt met 0,3 promille en zijn rijbewijs is vier jaar oud. Welke bepaling overtreedt hij?

1. Artikel 162 WVW 1994, het rijverbod
2. Geen, want de algemene grens is 0,5 promille
3. Artikel 8 lid 2 WVW 1994, de algemene grens van 0,5 promille
4. Artikel 8 lid 3 WVW 1994: de beginnersgrens van 0,2 promille

Met een rijbewijs van vier jaar is de chauffeur volgens artikel 8 lid 3 Wegenverkeerswet 1994 nog beginnend bestuurder (grens 0,2 promille of 88 µg/l); 0,3 promille is dus strafbaar, ook al ligt het onder de algemene grens van lid 2. Artikel 162 is een maatregel, geen overtreding (toetsterm 2.1 en 2.8 Exameneisen TVT).

35. Waarom hebben de artikelen 5 tot en met 8 WVW 1994 voor een taxichauffeur extra betekenis?

1. Voor taxichauffeurs gelden dubbele boetes op grond van de wet
2. Een veroordeling kan via de VOG-eis zijn chauffeurskaart kosten
3. Taxichauffeurs zijn vrijgesteld van artikel 5 zolang ze een passagier vervoeren
4. Alleen taxichauffeurs kunnen een rijverbod krijgen

Verkeersmisdrijven (artikel 6, 7, 8 en 5a Wegenverkeerswet 1994) tellen mee in de screening voor de Verklaring Omtrent het Gedrag; via de continue screening kan Justis dat aan Kiwa Register melden, dat de chauffeurskaart op grond van het Besluit personenvervoer 2000 kan intrekken. Dubbele boetes of vrijstellingen bestaan niet (toetsterm 2.1 en 2.8).